zozwanger adverteren
Blogs Specialisten

Kraamvisite: de wereld van twee vriendinnen!

De ene viert feest, de ander wordt gek van verdriet.



Mireille is net bevallen. Het was zwaar. Maar ze kijkt samen met haar man en zoontje intens gelukkig naar het meisje dat op haar buik ligt. Ze staat op het punt haar beste vriendin Judith te bellen. Deze geboorte is niet met woorden te bevatten, maar ze wil haar gelukzalige gevoel zo graag delen met haar vriendin. Gewoon even haar stem horen.

Maar ze is ook bang voor haar reactie. Met een knoop in haar maag belt ze. ‘Hoi Judith, ja, ze is er. Eindelijk. Het was best een zware bevalling. Maar het is het zo waard. Ik ben mama geworden van een mooi meisje. Onwijs moe, blij, gelukkig, emotioneel. Kan niet wachten tot je even langskomt. [stilte]… Judith? [stilte]… Je komt toch wel, he?’ Judith staat met de tranen in haar ogen te luisteren.

Judith wist dat dit moment ging komen

Van te voren had ze bedacht wat ze zou gaan zeggen. Maar nu suist de film van de afgelopen jaren in sneltreinvaart voorbij. Ze ziet zichzelf in het ziekenhuis zitten. Hormonen, medische behandelingen. Haar miskraam. Oprecht is ze blij voor Mireille. Maar ze is ook boos, verdrietig. Ze voelt ook jaloezie. Ze schaamt zich voor haar gevoelens.

Van binnen roept ze zichzelf tot de orde: ‘Kom op Judith, het is je beste vriendin. Ze viert feest, is blij. En terecht. Haar meisje is een wonder, dat weet jij toch maar al tegoed. Doe normaal, ga naar haar toe! Het is je vriendin.’ Maar er komen geen woorden uit haar mond. Bevroren door emoties die haar overvallen. Enerzijds wil ze er voor Mireille en haar gezin zijn, maar anderzijds doet het zo’n pijn om op kraamvisite te gaan. De confrontatie met haar eigen verlies vraagt veel van haar. Wat moet ze nu zeggen? Wat kan ze doen? Hoe moet ze reageren?

De druk op een vriendschap

Wat gebeurt er nu eigenlijk? Sinds de kinderen gekomen zijn bij Mireille is er ruis op de lijn van hun vriendschap ontstaan. Stilzwijgend, maar gevoelig aanwezig. Ze ervaren wederzijds ongemakken over wat ze nu wel of niet kunnen zeggen? Voorheen hadden ze aan een blik genoeg. Of twee woorden. Mireille voelt de pijn feilloos van haar vriendin aan. Stilzwijgend lijdt ze met Judith mee. Maar wil ook de blijdschap van moeder zijn keihard van de daken schreeuwen. En dat levert ongemakkelijke gevoelens op.

Ze probeert in al hun gesprekken het niet steeds over kinderen te hebben. Maar haar zoontje vraagt nu eenmaal veel aandacht. Judith lijkt steeds vaker in haar verdriet en onmacht weg te zinken. En ze is diep van binnen bang om het contact met haar vriendin kwijt te raken. Ze komt langs maar is dagen erna volledig van slag. En ze wil het niet steeds over haar verdriet of de impact van de vruchtbaarheidsbehandelingen hebben. Ze trekt zich daarom vaker terug, blijft stil in gesprekken. Ze komt ook minder vaak spontaan op bezoek. Dit samen maakt het lastig om met elkaar in contact te zijn. Ze weten ook niet precies wat er bij elkaar speelt.

gemengde gevoelens vriendinnen

Herken je deze situatie? Hoe los je dit op?

Door regelmatig als vriendinnen met elkaar te blijven praten, en vooral te luisteren. Niet een keer. Steeds weer opnieuw. Zorg voor een omgeving en situatie waarbij jullie in gesprek niet gestoord kunnen worden. Moederschap en een onvervulde kinderwens staan haaks op elkaar. Het zijn twee werelden, die beiden nauwelijks met woorden te omvatten. Wat de een heeft, heeft de ander niet. Wat de een ervaart, ervaart de ander niet. In deze situatie is het bij een vriendschap essentieel om aan beide kanten te blijven onderzoeken, wat belangrijk is voor jullie vriendschap. Wat wil je zelf? En wat wil je samen blijven doen? Hoe wil je dat doen? Wat heb jij nodig? Wat heeft de ander nodig?

Luister met aandacht naar elkaar en reageer niet direct op wat er gezegd wordt. Een goede vriendschap kan wel wat lijden. Vul niets in voor een ander. Misschien heb je een bepaald gevoel. Vraag dan de ander of dat klopt. Is dat gemakkelijk? Nee niet altijd. Maar door aandachtig naar elkaar te luisteren, ontstaat wederzijds begrip. En belangrijker, het lost de spanning van onuitgesproken woorden tussen jullie op.

Geef elkaar ook een dikke knuffel. Minutenlang. Zonder woorden voel je de band die je met elkaar hebt. Luisteren naar de liefde die delen. Daar komen geen woorden aan te pas. Het is toch doodzonde dat zo’n mooie band verloren zou gaan door onbegrip en miscommunicatie.

Wil je hier meer over weten? Staat een vriendschap bij jou onder druk? Ik help je er graag mee. Neem gerust contact met mij op of bezoek mijn website, praktijk de Diamant.

Reageer

vadersschapsverlof 2019